De woestijnarabier

De woestijnarabieren of "Asil-Arabier" zijn Arabische volbloeden waarvan de afstamming volledig terug te voeren is op de originele Arabieren van de Arabische bedoeïnen, zonder enige invloed van niet-Arabische of ongedocumenteerde bloedlijnen.

Anter (Hamdan x Obeya)

Het woord Asil komt uit het Arabisch (أصيل) en betekent puur, nobel of authentiek. De term volbloed verwijst naar paarden die gedurende vele generaties binnen gesloten stamboeken zijn gefokt — zoals de PRE of de Engelse volbloed — maar veel Arabische volbloeden dragen nog steeds, ver terug in hun afstamming, niet-Arabische of onbekende invloeden.

Asil-Arabieren voldoen aan strengere criteria. Hun pedigrees worden zorgvuldig onderzocht en gecontroleerd om een uitsluitend authentieke afkomst te garanderen, rechtstreeks teruggaand op de woestijn Arabier"", zonder externe of onzekere invloeden.

Vandaag worden asil-arabieren geregistreerd in door de WAHO erkende stamboeken, naast andere Arabische paarden. Daarnaast blijven gerenommeerde organisaties zoals Al Khamsa, de Asil Club en de Pyramid Society (voor Straight Egyptian Arabieren) de oorspronkelijke Asil-bloedlijnen onderzoeken en behouden, met strikte normen voor Asil-fokkerij.

Doorheen de geschiedenis hebben bepaalde fokprogramma’s lijnen geïntroduceerd met onvolledige of onzekere documentatie. Hoewel deze paarden waardevol en invloedrijk zijn, kunnen ze niet-zuiver bevatten.

Zo hebben bekende fokprogramma’s zoals de Poolse Arabieren een grote rol gespeeld in de ontwikkeling van het moderne Arabische paard. Door hiaten in de vroege documentatie worden deze lijnen echter doorgaans niet als asil beschouwd. Invloedrijke paarden zoals Skowronek verspreidden deze bloedlijnen wereldwijd, vooral via programma’s zoals Crabbet, en hadden een blijvende impact op de fokkerij in de 20e eeuw.

Ook andere historische fokbeslissingen, met name in Zuid-Amerika en Europa, droegen bij aan de opname van niet-Asil elementen. In sommige gevallen werden Arabisch verwante paarden als volbloed geregistreerd door verschillen in terminologie of administratie.

Vandaag wordt geschat dat minder dan 5% van de wereldwijde populatie Arabische paarden als Asil wordt beschouwd. De grootste concentratie bevindt zich bij de Straight Egyptian Arabieren, met daarnaast populaties in het Midden-Oosten en bij toegewijde fokkers in Europa en de Verenigde Staten.

Kort samengevat: alle Asil-Arabieren zijn Arabische volbloeden, maar niet alle Arabische volbloeden zijn Asil. Hun waarde ligt niet noodzakelijk in prestaties, maar in het behoud van het oorspronkelijke woestijnerfgoed en de kenmerkende eigenschappen van het Arabische paard.