De “Blue List” Arabier?

Dit zijn afstammelingen van de woestijnarabieren (asil-arabieren) die zijn geregistreerd in de Blue Arabian Horse Catalogus of “Blue List”. Deze catalogus werd samengesteld door Miss Jane Llewellyn Ott, met hulp van Carl Raswan, die probeerden paarden te documenteren waarvan zij geloofden dat ze het oorspronkelijke type van de Bedoeïenenstammen van Arabië vertegenwoordigden.

Ansata Abbas Pasha

In 1952 begon Jane Ott met het samenstellen van een lijst van Arabische paarden waarvan werd aangenomen dat ze rechtstreeks afstamden van in de woestijn gefokte paarden. Dit werk werd later voortgezet door Al Khamsa, een organisatie die zich inzet voor het behoud van traditionele bloedlijnen. De Blue List had als doel asil Arabieren te identificeren — paarden waarvan de afstamming betrouwbaar kon worden teruggevoerd op Bedoeïenenfokkerij of op fokkers die bekend stonden om hun strikte zuiverheidsnormen.

Na verloop van tijd breidden Al Khamsa in de Verenigde Staten en de Asil Club in Europa dit werk uit door extra paarden op te nemen die aan hun criteria voldeden, zelfs als ze niet in de oorspronkelijke Blue Catalogus stonden.

Binnen Straight Egyptian Arabische paarden worden sommige bloedlijnen niet als Blue List beschouwd, wat het verschil benadrukt tussen algemeen geaccepteerde asil paarden en paarden die voldoen aan de strengere normen van de Blue List.

Een van de bekendste voorbeelden zijn de "Bisharat-paarden", verworven na de ontbinding van de Trans-Jordan Frontier Force in 1948 en later verkocht aan de Inshass Stoeterij van koning Farouk. Mogelijk werden deze paarden meegebracht door Bedoeïenen in dienst van de Trans-Jordaanse grenspolitie, maar er bestaan geen gegevens die hun fokkers of oorsprong bevestigen.

Via hengsten zoals Badr en Bandong komen ze voor in de stambomen van paarden zoals Hanan, Ali Valentino en Orashan, evenals in de "nieuwe Egyptenaren" in Marbach via Bilal I. Tegenwoordig is het, grotendeels door Hanan, steeds moeilijker om Straight Egyptian Arabieren zonder Bisharat-bloed te vinden.

Je kunt hun gedetailleerde geschiedenis lezen in de volgende artikelen: "On the bisharat horses and the Transjordan frontier force" and "On the trail of the Bisharat Horses: the Government Stock Farm, Acre, and the Trans-Jordan Frontier Force"

Een andere wijdverspreide niet-Blue List-lijn is die van Nasralla. Hoewel zijn asil-status later werd opgehelderd, bleef hij jarenlang controversieel. Zijn invloed is vooral groot via zijn achterkleindochter Bahila, moeder van paarden zoals The Minstril en Coaltown, en verder via The Vision, moeder van de Ariely-hengsten Al Lahab en Al Ayal.

Een andere lijn met onvoldoende documentatie is die van Bint Kareema, gefokt op de Kafr Ibrash Stoeterij door koningin-moeder Nazli en verwekt door de Blunt-hengst Rasheed. Over haar moeder Kareema is weinig bekend, behalve dat ze naar verluidt een Dahman als vader had en uit een Obeya-merrie kwam. Deze lijn verspreidde zich in Europa via Hania van stoeterij Kauber Platte, in de Verenigde Staten via Ibn Farhan en in Egypte via El Badr (Adl x Daab).

Gebrek aan documentatie betekent niet noodzakelijk dat deze paarden niet asil zijn. Het is onwaarschijnlijk dat een handelaar destijds niet-geverifieerde paarden aan de Egyptische koninklijke familie zou hebben aangeboden. De Blue List hanteert echter bijzonder strikte normen en vereist duidelijke en traceerbare documentatie naar in de woestijn gefokte Bedoeïenenpaarden, wat haar onderscheidt als een selectieve referentie binnen de Arabische paardenfokkerij.